چه چیزی یک صندلی اتاق نشیمن را راحت می کند؟

مردم می گویند زیبایی ذهنی است: این درست است، اما تا حدی می تواند عینی نیز باشد. همین امر در مورد راحتی نیز صدق می کند: راحتی صندلی البته ذهنی است، اما معیارهای عینی خاصی برای طراحی صندلی وجود دارد که بدون شک "راحت" است. اگر «ارائه چیزهای سالم به بدن ما» راحت است، پس صندلی که «چیزهای سالم برای بدن ما فراهم می کند» راحت است: یک صندلی با طراحی خوب می تواند اکثر افراد را در خود جای دهد، البته جدا از برخی عوامل مستقل مرتبط با اندازه.
سپس می توانیم بگوییم "با نگاه کردن به صندلی می توانیم مزایای آن را بدون نشستن روی آن تشخیص دهیم".

صندلی ناهار خوری بدون بازو قرون وسطایی بالشتک دار

صندلی اداری پارچه فابریک صندلی اجرایی

صندلی اداری PU صندلی میز ارگونومیک چرم

صندلی اداری پارچه خانگی

اولین چیزی که باید به آن نگاه کنیم مواد "سطحی" صندلی است، یعنی کاربر روی چه ماده ای خواهد نشست؟

صندلی‌های چرم، چرم مصنوعی و پارچه اغلب دارای روکش نرم و راحت هستند: شکل صندلی ممکن است کمابیش ارگونومیک باشد، با توجه به اینکه روکش با شکل بدن شما تنظیم می‌شود.

صندلی‌های چرمی یا چرمی چسب‌دار معمولاً لایه‌های سخت‌تری دارند که به راحتی با شکل بدنه سازگار می‌شوند: در این موارد، طراحی بیشتر بر روی ارگونومی کلی ساختار تمرکز دارد.

از سوی دیگر، صندلی های چوبی، لاکی، پلاستیکی یا فلزی، دارای سطح "سخت" ساخته شده از مواد سخت هستند که از طریق طراحی ارگونومیک متمرکز راحت تر می شود. در واقع، وقتی به نشیمنگاه و پشتی این صندلی ها نگاه می کنید، اغلب منحنی ها و فرورفتگی هایی را در ساختار می بینید که به راحتی کلی صندلی می افزاید.

ارتفاع نشیمنگاه صندلی معمولاً بین 43 تا 47 سانتی متر است: این ارتفاعات تناسب صحیحی را برای میزهایی با ارتفاع 75 تا 76 سانتی متر فراهم می کند.

عرض نشیمنگاه معمولاً 38 تا 50 سانتی متر است. در بسیاری از موارد، جلوی صندلی پهن تر از پشتی است، بنابراین صندلی سبک تر به نظر می رسد اما همچنان به اندازه کافی بزرگ است که راحتی و پشتیبانی را فراهم کند.

همانطور که گفتیم، صندلی ها اغلب برای راحتی بیشتر شکل می گیرند: وقتی جلوی صندلی خم می شود، به شما امکان می دهد بدون ایجاد ناراحتی در عضلات همسترینگ (پایین ران) به جلو بنشینید. ) برای صندلی های ساخته شده از مواد "سخت"، مرکز صندلی معمولاً به دلایل ارگونومیک فرو رفته است. در بسیاری از موارد صندلی نیز کج است، با انتهای بالاتر در جلو و انتهای پایین در عقب، به خصوص زمانی که پشتی به شما اجازه می دهد تا بنشینید.

برخی از صندلی ها دارای صندلی های انعطاف پذیر تری هستند که با وزن کاربر در نوسان است. این امر با برخی از صندلی‌ها به دست می‌آید که دارای پایه‌های سورتمه فلزی هستند که در بالا "باز" ​​هستند: این به آنها اجازه می‌دهد تا بالا و پایین حرکت کنند و راحتی صندلی را افزایش دهند. با این حال، در موارد دیگر، یک ماده کمی الاستیک (مانند چرم) یا پارچه (مانند texlast) را می توان روی یک تکیه گاه سفت کشید. این همچنین باعث ایجاد حس حرکتی متوسط ​​(اما موثر) در صندلی می شود.

اگر عرض پشتی دارای ارزش زیبایی شناختی قابل توجهی باشد، ارتفاع پشتی دارای ارزش زیبایی شناختی و ارگونومیکی است.

این صندلی برای حمایت از "ناحیه گردن" (ناحیه گردن) طراحی نشده است، زیرا این امر مستلزم آن است که پشتی بیش از حد بلند باشد و بنابراین از نظر بصری بسیار تاثیرگذار باشد... با این حال، کاملاً مهم است که پشتی "پشت را برش ندهد" در ارتفاع صندلی کمتر از 32-33 سانتی متر. این نیز به این دلیل است که از نظر زیبایی شناختی، پشتی صندلی باید بالاتر از میز باشد (اگرچه دقیقاً چقدر ارتفاع باید انتخاب شخصی باشد).

بدیهی است که پشتی نیز می تواند بالاتر از این باشد، حداقل 110 سانتی متر، تا ستون فقرات را تا تیغه های شانه و حتی شانه ها به بهترین نحو پشتیبانی کند. در این موارد تکیه گاه نیز باریک تر می شود تا جذاب تر به نظر برسد و زیبایی میز را فراگیر نکند.

پشتی معمولاً کاملاً عمودی نیست، بلکه کمی به عقب متمایل است. به طور معمول، زاویه شیب نیز تا نیمه پشتی (مرتبط با کلیه ها) تغییر می کند تا منحنی طبیعی ستون فقرات را در خود جای دهد.

داشتن یک تکیه گاه پهن خمیده برای اینکه کاربر را بدون تأثیر منفی بر زیبایی شناسی به بهترین شکل در خود جای دهد، یک روش نسبتاً رایج است.

در نهایت، بیشتر تکیه‌گاه‌ها از خاصیت ارتجاعی طبیعی خود بهره می‌برند، که هدف دوگانه ایجاد راحتی برای کاربر و در عین حال ایجاد مقاومت در برابر خود ساختار را انجام می‌دهد.

صندلی‌های دارای تکیه‌گاه بدون شک از نظر زیبایی شناسی ارزشمند هستند و اغلب بسیار راحت هستند. ارتفاع تکیه‌گاه‌ها معمولاً بین 15 تا 23 سانتی‌متر از خود صندلی است: این ارتفاع به بهترین وجه از بازوهای استراحت شما پشتیبانی می‌کند و با وجود برخی میزها، به شما امکان می‌دهد بدون اینکه مانعی برای تکیه‌گاه‌ها شوید، صندلی را به زیر فشار دهید.

هنگامی که در حال خرید صندلی با تکیه گاه هستید، مهم است که توجه داشته باشید که برخی از آنها بیشتر تزئینی هستند تا کاربردی، به خصوص آنهایی که در تکیه گاه پشتی ادغام شده اند.